De afspraken zijn goed vastgelegd. Onderaannemer heeft de Algemene Voorwaarden van de aannemer aanvaard en hij heeft de onderaannemingsovereenkomst getekend bij het kruisje. Ook is hij akkoord gegaan met het UitgangsPuntenDocument Brandveiligheid (‘het UPD’). In het door de aannemer te bouwen distributiecentrum, zal de onderaannemer de CO2-brandbeveiliginginstallatie plaatsen overeenkomstig de termijnen en de planningsvolgorde van de aannemer. Maar nog vóór de oplevering ‘brak er een brandje uit’!
Hoe kon dat gebeuren? De aannemer stelde de startdatum voor de onderaannemer tweemaal uit en kwam meer dan drie maanden na het tweede uitstel met een herziene planning. Weer drie maanden later volgt een nieuw voorstel van de aannemer voor een doorlooptijd van 19 weken voor de werkzaamheden van de onderaannemer. Die vindt 19 weken niet haalbaar en stelt voor: 26 weken vanaf week 40 (begin oktober 2023) maar wel met een ‘slag om de arm’ vanwege ruimtedichtheidsmetingen. Die kunnen vier dagen extra kosten. Ook kan inspectie pas plaatsvinden als alles klaar is. Onderaannemer is daadwerkelijk gestart in week 40. Eind november heeft hij een planning gestuurd voor de tusseninspectie, eindinspectie, proefblussing en afhandeling restpunten/herinspectie. Maar dan is er onverwacht een vuurtje te blussen: de plannen voor de planning kunnen wéér de prullenbak in. De principaal van de aannemer heeft besloten dat hij een hogere stapelhoogte wil in het distributiecentrum waardoor aanpassingen van de brandveiligheidsinstallatie noodzakelijk zijn. Op de vraag van de aannemer aan de onderaannemer of diens (meer)werk uiterlijk eind maart (2024) kan worden opgeleverd, inclusief goedkeuring en certificering, laat deze weten dat de oplevering op 31 maart alleen mogelijk kan zijn “als helemaal niets zou tegenzitten”. Het meerwerk en de planning (“onder voorbehoud van de beschikbaarheid van de diverse partijen”) alsook de bijbehorende kosten, heeft hij in een e-mail op 31 januari alsmede in een offerte op 19 februari aan de aannemer gestuurd. Aansluitend zijn de aanvullende afspraken door de aannemer opgesteld in ‘het Addendum’ dat door de onderaannemer vervolgens is ondertekend. Het vuurtje is met de juiste blusapparatuur snel onder controle gebracht. Toch bleek er slechts een nieuw vonkje nodig om de door partijen beoogde oplevering eind maart tot een uitslaande brand te brengen.
Toen de aannemer vroegtijdig, naar de mening van de onderaannemer, het opleverdossier en certificaat wilde ontvangen, antwoordde onderaannemer dat hij na het aansluiten van de doormeldingen, het opleverdossier zal sturen en het certificaat als “alles compleet” is. Op 26 en 28 maart heeft de keuringsinspectie de installatie afgekeurd en die heeft dat op 2 april aan de aannemer laten weten. De lijst met restpunten stuurt de inspectie op 4 april naar de onderaannemer. Die zegt toe de betreffende restpunten voor eigen rekening uiterlijk 10 april hersteld te zullen hebben. Na de nieuwe keuring is de installatie op 12 april goedgekeurd. Op 19 april was de certificering beschikbaar en kon de installatie definitief opgeleverd worden. Volgens de aannemer was dat te laat vooral ook omdat zijn opdrachtgever met een ingebrekestelling en een boete heeft gedreigd die hij wil doorleggen naar de onderaannemer. Hij ‘verrekent’ daarom op de door de onderaannemer op 3 april ingediende factuur een bedrag van ruim € 116.000,-. wegens de gestelde schade vanwege de te late oplevering.
Daarop ontstak de onderaannemer in woede en wendde zich tot arbiters (van de Raad van Arbitrage in bouwgeschillen) met het verzoek de inmiddels uitslaande brand te blussen. Zij hebben wel voor hetere vuren gestaan en houden het hoofd koel. De onderaannemer vordert onder meer het door de aannemer niet betaalde bedrag. De aannemer stelt dat hij vanwege de schade die hij heeft geleden door de te late oplevering ook de terugbetaling van het door hem al betaalde deel van de factuur van de onderaannemer vordert. Partijen betwisten elkaars vorderingen.
Arbiters kijken door alle rookgordijnen heen. Daar hebben ze de kit voor. Zij buigen zich over de opleverdatum: is die door de aannemer opgelegd (standpunt aannemer) of voorgesteld (standpunt onderaannemer)? Mede de door de aannemer gestelde vraag ‘of het mogelijk was om eind maart op te leveren’, het ruime voorbehoud dat de onderaannemer heeft gemaakt en het substantiële meerwerk, betekent het dat er geen sprake is van een opgelegde opleveringsdatum maar van een streefdatum. Daar komt bij dat uit het verslag van de keuringsinspectie van 28 maart blijkt dat de meeste van de punten die een goedkeuring van de installatie in de weg stonden, werkzaamheden betroffen die nog door de aannemer moesten worden uitgevoerd. De aannemer wordt in het ongelijk gesteld en moet de onderaannemer betalen. Brandje geblust.
Meer weten van (brand)veiligheid van de VMRG metalen ramen- en gevelelementen? Zij moeten voldoen aan de brandveiligheidseisen die opgenomen zijn in de VMRG Kwaliteitseisen en Adviezen.